از هيچ كاري به اندازه دويدن از پشت قطار متنفر نيستم، آن هم در زمستان بين برف ها كه سرعت نصف ميشود، قطارهاي گند استكهلم را نبايد از دست داد چون ضمانتي به بعديش نيست، حتي به هماني كه به هزار سختي ميگيري هم ضمانت نيست! رسط راه دقيقا در داخل تونل يا جايي روي يك تپه از كار مي افتد و در را باز نميكنند چون راه ندارد، پليس هم كاري نميكند همانجا باش تا صبح دولتت بدمد. اين دويدن ها و احساس سوزش سينه و پاره شدن كيسه هاي هوايي شش چيزيست كه متاسفانه فعلا ازش خلاصي هم ندارم با اينكه ماشين خريدم باز هم دنبال قطار ميدوم پدرم در امد اه.

Advertisements