بگو این آرامش تا ابد پا برجاست

3 دیدگاه برای «»

  1. سلام سمیه جان یا بهتر بگویم عمه سنگری عزیز،
    امروز بعد مدتها که پیگیر وبلاگ و نوشته هایتان بودم و از یک جایی که خودم هم دقیقش را نمیدانم، گمتان کردم. الان هم اینجا در این پست که مربوط به پنج سال پیش هست کامنت میگذارم از انجاییکه پست های به روز تر امکان کامنت گذاری نیست.
    نمیدانم احساس نزدیکی به نوشته هاتون و شخصیت تان حس میکنم. همشهری بودن و احساسات مشترک و رنج های مشترک شاید چند تایشان باشد.
    به هر حال خوشحال میشوم که جدای این کلمات امکان اشنایی با هم رو داشته باشیم.
    با احترام
    ساکورا

  2. سلام ساكوراي عزيز من ديگه اينجا نمينويسم يك وبلاگ ديگه دارم عزيزم.

  3. ميتواني برايم ايميلت را بگذاري برايت ايميل ميدم و ريپلاي شامل ايميلت را تاييد نميكنم تا بقيه نبينند، باهم اشنا ميشويم و حرف ميزنيم.

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s