وقتی زمان ترک چیزی برسه خودش میره چندان نیاز به مبارزه نیست. کافیه عمیقا درک کنم که فلان عادت خوب نیست آزارم میده و باید متوقف بشه. اما ترک ادمها مثل ترک چیزها نیست. گاهی مجبور به ترک کسی میشی که اصلا زمانش نیست و ….
چی میخواستم بگم حالا؟ اه رشته افکار رفت از دستم. ببین چه وضعیه یادم میره چی میخواستم بگم. مثل امروز که راهی را که دها بار رفتم و برگشتم را گم کرده بودم. راه که میرم کلا تو دنیای دیگه ای هستم امروز یک ایستگاه قبل از ایستگاه مدرسه پیاده شدم و دقیقا نیم ساعت کوچه به کوچه گشتم اخرش برگشتم ایستگاه و قطار گرفتم رفتم مدرسه پیاده روی هم به گم شدن ختم شد.
من هنوز از کائنات سپاسگزارم چون شاید خیلی فاجعه نباشه ادم گاهی اینطوری گیج و گم بشه بهتر از خیلی اتفاق های دیگه است که ممکن بود بیافته….

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s