لذت میبرم از این تنهایی


فکر میکنم چه میشود که من به یکباره روی مشغله ای، مشکلی، موجودی، خط میکشم و دیگر برای همیشه تمام میشود. اما برای ترک خیلی چیزهای دیگر زجر میکشم.

بیشتر که فکر میکنم، می بینم رها کردنم به یکباره نیست، به هر موضوعی فرصت میدهم که جایگاه خودش در زندگی ام پیدا کند، فرصت میدهم به شخص. اما وقتی می بینم شدنی نیست و یا نگه داشتن اش ارزش زجری که به زندگی تحمیل میکند را ندارد، دور می اندازمش، به مسافتی به دوری سیاه چاله های تاریک در فضا که به دور خود بپیچد و هرگز دیگر برنگردد. و به یک باره راحت میشوم.

این روزها یک دسته موارد اخلاقی را دور انداخته ام. از تنهایی سخت لذت می برم و هیچ کس و هیچ چیز برایم مهمتر از ارامشم نیست، دارم خودم را رفرش میکنم برای یک پرتاب بلند. به بلندی ارزوهایم. قرار است اتفاق های مهم و بزرگی بیافتد!

 

Advertisements

3 دیدگاه برای «لذت میبرم از این تنهایی»

  1. موفق باشی دوست عزیز برایت دعا میکنم

  2. سلام خدمت خانم رضایی؛
    از آدرس جمهوری سکوت به وبلاگ شما (عمه سنگری) سر زدم. گرچه از قبل هم آشنایی کمی از شما داشتم؛ ولی اینک و از طریق این وبلاگ با شما بیشتر آشنا شدم.
    دوست دارم فقط یک جمله بنویسم:

    «زحمات شما واقعا در خور ستایش است»

    به امید موفقیت های بیشتر شما!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s