بله بعد از یک طوفان شدید، و طی شدن روزهای روزه آرامش حالا وقت این رسیده که به گوشه ای بخزم و پاهایم را زیر افتاب دراز کنم، عینک نیمه دودی که یادگار کابل است را به چشم بزنم و به هیچ چیز جز خودم و زندگی کاملا شخصیه شخصی ام فکر نکنم. حتی به آن هم فکر نکنم. فقط به خودم برسم.

1 دیدگاه برای «»

  1. سلام عرض ادب، بسیار خوشحالم که با شما از طریق سایت جمهوری سکوت آشنا شدم، من هم یک وبلاگ نویس هستم اما نه چندان فعالیت های دارم، حال که با شما آشنا شده‌ام می خواهم از وبلاگ تان استفاده خوبی نماییم.

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s