از نوشته هایم راضی نیستم.


بعد از شش سال وبلاگ نویسی تازه دارم درک میکنم که از نوع نوشتنم راضی نیستم. نوشتن نمیدانم. شاید هم بخاطر اینه که کم کتاب خواندم. احساس تهی بودن میکنم.

توقع داشتم در وبلاگم از تنهایی های محضم و از حرفهایی که فقط به خودم میگم بنویسم. اما انگار که اینطور نیست. حس میکنم وبلاگهایم ادامه همین شخصیتم هستند که همه در اجتماع درک میکنند و من نمیخواستم این باشه. دلم میخواست بعد دیگری از شخصیتم اینجا حرف بزنه همان بعدی که ما مردم مخصوصا ما افغانستانی ها نهایت تلاش برای پنهان کردن اش را داریم.

دغدغه مصروفیت ها در پلت فرم های دیگر در فراموشی خودم و دنیای وبلاگ نویسم بی تاثیر نبود.

 

نظر شما در مورد این نوشته چیست؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s