بی سرنوشت


درحالیکه قریب به یک سال است که انتخابات ریاست جمهوری مثل غول سیاهی بر سر ملت افغانستان سایه افکنده و منبع در امد سیاستمداران و جولانگاه قدرت خون اشامان شان شده است، این مردم هستند که در بحران های اقتصادی ناشی از پیامدهای احتمالی خیالی انتخابات، دست و پنجه نرم میکنند. مردم در انتخابات مکیده می شوند خاکستر شدند دود شدند ولی کسی انگار نه می فهمد نه می بیند.

وقتی کاندیدای بی برنامه نابخردی و حماقت های خود را به نمایش می گذارند، مردم بی سرنوشت ازین کمپاین به ان کمپاین در پی لقمه نانی شرکت میکنند و کاندیدا بر سر سفره های رنگین معامله های چند میلیونی میکنند. مردم در جستجوی ارامش و داشتن همین روزگار  و نان بخور نمیر اما نه در وضعیت جنگ متحیرند که به کدام تیم اعتماد کنند.

جنجال بر سر اعتماد به قاتیلین افشار یا کوچی های غارتگر ظاهر قضیه است. رسیدن به ارامش بر مبنای حضور نیروهای امریکایی و بستن پیمان امنیتی، درد است. و این دقیقا مثل مسکن برای درد است درحالیکه اصل مشکل را مسکن حل نمیکند. اگاهی مردم دارو است. کنار امدن قومیت های مختلف بر سر قدرت با یکدیگر دارو است، اینکه ما واقعا درک کنیم که این وطن، وطن ما است مال ما است خودم با تکیه به تخصص، ثروتهای طبیعی اش و قناعت و کنار امدن با دیگران ابادش میکنم، نه با وجود و حضور امریکا!

متاسفانه ما در حدی از تفکر انتقادی نسبت به اعمال خود دور هستیم که تماما مخاطب های کلامی مان  دوم شخص است. البته استفاده از کلمه ما و جمع بستن دیگران با خود نیز جرات میخواهد. در حالت ما، گاهی ادم حس میکند گوسفندی است در بین گرگان که با همنوا شدن با انان حکم مرگ خود را صادر کرده است. جایی که عده ای بویی از انسانیت نبرده باشند حرف از ارمان های ملی، مبارزه با ظلم بر اقلیتها، حقوق زن،مرد، کودک… فقط پروژه ای است برای به دست اوردن دلار.

وضعیت کشور ما در ده سال اینده چگونه خواهد بود؟ امروز جنگ نشود فردا چه! یا بهتر بگویم امروز افغانستان به درد کشورهای همسایه و امریکا نخورد فردا چه؟ امروز ما همه به حماقت های خود رای اری بدهیم فردا چه؟ ایا این امکان وجود دارد که نسل های بعدی ما به ان سطح از اگاهی برسند که منافع ملی خود را بر منافع قومی ترجیح بدهند و انگاه وحدت واقعا ملی باعث شود که دست همه مزدوران خارجی از این مملکت قطع شود؟ و یا هم خشت اول چون نهد معمار کج، تا ثریا می رود دیوار کج؟

Advertisements

1 دیدگاه برای «بی سرنوشت»

  1. باسلام..همیشه دعایم ازادی انسانها وزندگی بدون دغدغه درکنار خانواده هایشان است .به امید ازادی انسان .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s