اندر احوالات دویچه وله


چند بار خواستم درباره تاثیرات این مسابقه روی وبلاگ و وبلاگ نویسی بگویم اما از تصمیمم برگشتم تا اینکه یک خانم محترمی در پست قبلی یک کامنت گذاشتند و نظرشان را گفتند من هم گفتم بد نیست که هم ایشان را قانع کنم هم پست درباره این مسابقه بنویسم.

امروز می نویسم.

اول که من در این مسابقه وبلاگم را کاندید کردم اصلا فکرش را هم نمیکردم که داوران بین المللی وبلاگ من را به عنوان یکی از کاندیدهای برتر انتخاب کنند. ولی آنها این کار را کردند.

یک روز که من وبلاگم را باز کردم دیدم اقای صالحی یکی از همین داورهای محترم کامنت گذاشته که وبلاگ شما از طرف داوران انتخاب شده. خوب قانون مسابقه این بود که داورها بر اساس یک سری معیارهایی که داشتند و در وبسایت هم درج هست وبلاگ های برتر را انتخاب کردند و آنجا ننوشته بود اگر یک افغانی کاندید شد بخاطر حس ترحم به ایشان امتیاز میدهیم و یا بخاطر تشویق شدنش وبلاگ اش را بدون در نظر گرفتن معیار ها کاندید میکنیم. و الان هم از کسی خواسته نشده که بخاطر حس ترحم به من رای بدهد این یک مسابقه بین المللی هست و هرکسی دوست داشت وبلاگش را کاندید میکنه و اصلا فضای ترحم و رحم برانگیزی و این چیزها دیده نمیشود.

من و وبلاگ نویسی:

من حدود شش سال است که وبلاگ نویسی میکنم بدیهی است که در این مدت وبلاگم خواننده های زیادی جذب و دفع کرده. من نوشتن را دوست دارم با وبلاگ نویسی به عنوان جزئی از زندگی ام انس گرفتم. میدانم که هر کسی از وبلاگم خوشش نمی آید و قرار هم نیست که بیاید بالاخره من هم مخاطبان خاص خودم را دارم اما کلا چون دوست دارم می نویسم. شاید خیلی از موضوعاتی که من بحث میکنم روزمرگی های خودم یا مسائل خیلی پیش پا افتاده باشد. من یک زن افغانستانی هستم و از طریق همین وبلاگ با خیلی ادم هایی اشنا شدم که با بعضی هایشان نه هم نژادم نه هم زبان. ارتباط نیکی است بین من و خوانندگان وبلاگم و من از اینکه دوستانم وقت میگذارند و درد دل های من را میخوانند از همه شان همینجا تشکر میکنم.

از معایب کاندید شدنم در دویچه وله:

یکی از مهم ترین اش این بود که من با اسم مستعار وبلاگ می نوشتم و بدلیل مسائلی که خودم به آنها معتقد هستم کار خوبی هم میکردم. کسی جز دوستان خیلی نزدیکم نمیدانست که این وبلاگ متعلق به من است اما بعد از کاندید شدنم همه فهمیدند که این وبلاگ مربوط کی هست.

یکی از معایب دیگه ی این مسابقه البته به نظر من؛ همین قابلیت تجدید شدن رای ها در هر بیست و چهار ساعت است. خوب این قانونی است که مسئولین برای این مسابقه گذاشتن و به  خانم زمانی که فرموند » شما حتی براتون مهم هم نیست که چند بار رای دادن از نظر اخلاقی موجه نیست و نکته گذاشتید که هر بیست و چهار ساعت می تونید برید و رای بدید !!) میگم که  همانطور که فرمودید تعصب را بگذاریم کنار و شما هم همه معایب را به گردن حقیر نندازید. و همچنین خوب است که بگویم من معتقدم برای هر کاری خوب است که ادم اخرین تلاشش را بکند و از اینجا که دست تقدیر من را انداخته وسط دویچه وله؛ من هم تلاش خودم را میکنم که رای بیارم اما از کسی نخواستم که به من رحم کند و رای بدهد این بدور از شان من است خوب بالاخره یک رقابته دیگه یا می برم یا می بازم مثل همه رقابتها. ولی اصلا انطور که شما فکر میکنید از باخت ناراحت نمیشم.

تبلیغات برای دویچه وله:

وقتی من به وبلاگ های دوستان دیگه ای که در این مسابقه کاندید شده بودند رفتم. دیدم که در این باره پست نوشته بودند و حتی یکی شان در فیس بوک هم تبلیغات کرده بود  خوب جز پروسه تبلیغاتشان هست و کار خیلی خوبی هم هست برایشان ارزوی موفقیت میکنم و امیدوارم که همه به ان رضایتی که طالبش هستند برسند. { حالا شما دوست عزیز هم بیا و به من رای بده و به روی من نیار چی میشه؟ 🙂 }

به نظرم در این قسمت که خانم زمانی فرموند رای هایی که میاورید بخاطر افغانی بودنتان هست میخواهم بگویم البته اگر بشر هنوز به آن حدی از رشد نرسیده باشد که بدون تعصب بنگرد مردم افغانستان هم مجزا از بقیه نیستند و اگر هم بخاطر افغانی بودنم رای دادند شاید بی ارزشی شود اما ارزشی زیر پا گذاشته نشده. شاید باشد وبلاگی که بخاطر افغانی نبودنش رای بیاورد و یا حتی همین وجود وبلاگ من باعث ایجاد تعصب شود و مردم به وبلاگ دیگه ای رای بدهند کما اینکه اگر من مثل بقیه می بودم شاید این فضا ایجاد نمیشد و رای ها سنجیده تر می بود. ولی باز هم بگم چه کنم دیگه دست قضا مرا به اینجا کشاند 🙂

از مزایای دویچه وله:

خوب از چیزی که من راضی هستم اشنا شدنم با تعداد زیادی وبلاگ های ناب است. هر چند من خیلی وبلاگ هایی را میشناسم که عالی می نویسند و خوانندگان خیلی زیادی هم دارند و در این مسابقه هم شرکت نکردند.

مزیت دومش این بود که وبلاگ من بین مردم بیشتر معرفی شد و من خوشحالم که از طریق این رقابت نفس وبلاگ و وبلاگ نویسی بین دوستان و اطرافیانم بیشتر معرفی شد. دو سال هست که من در خانه فرهنگ افغانستان وبلاگ نویسی درس میدهم شب های سرد زمستان بعد از وقت اداری تلاش میکنم که همه انچه درباره وبلاگ نویسی میدانم را به دانشجو منتقل کنم. و این یک دستاورد بزرگ برای من است حداقل دانشجوهای خودم می فهمند که یک وبلاگ چقدر می تواند در زندگی شخصی و بعدا اجتماعی تاثیرگزار باشد.

Advertisements

8 دیدگاه برای «اندر احوالات دویچه وله»

  1. عالیست، دیدگاهتان قابل قدر و بیانتان خیلی مفهوم است در این پُست! به شما رای داده و خواهیم داد!موفق باشید.

  2. سلام خانم سنگری عزیز و گرامی. این مسابقه باعث آشنایی من با وبلاگ شما شد و از خواندنش لذت هم بردم. خواهش می کنم فکر نکنید کسی از روی ترحم به شما رای داده است و اگر هم کسی با توجه به سختی کار شما و محدودیتهایی که دارید کارتان را قابل تقدیر می داند این ترحم نیست. موفق باشید دوست عزیز و نادیده.

  3. خانم سنگری عزیز‌، اینها که می‌گویند از روی ترحم به شما رأی داده‌اند و این‌ها، خیلی معذرت می‌خواهم، اما حرف یاوه و مفت می‌زنند. قربانش بروم برای حرف مفت هم نباید پول داد، مالیات هم لازم نیست! شما اگر هر ساعت یکبار هم برای وبلاگت تبلیغ کنی، کار خوبی کردی، حقت است. تبلیغ کردن ممنوع نیست، شما هم می‌تونی از حقت استفاده کنی، چه اینجا، چه توی فیس‌ بوک. عزیزم اهمیت به این حرف‌های کوته بینانه نده، کار خودت را بکن.

  4. سلام عمه سنگری جان !
    عالی نوشته می کنی و ادامه راهی را که در پیش داری خواهانیم امید پیروز باشی

  5. سلام عمه! رای دادم و با رای من عمه سنگری به جایگاه نخست وبلاگهای فارسی صعود کرد. تبریک باشد و همچنان بنویسید خوب!

  6. سلام عمه جان! خوشحال شدم که از طریق این مسابقه یکی از استعداد های نهفته مردم ما در سطح جهانی و به کمک خود ما در سطح اول قرار دارد، من به اسم وبلاک شما چندین مرتبه برخورده بودم اما نخوانده بودم دیروز وقتی از فیسبوک به کمپاین حامیان شما متوجه شدم خودم جدی تر به کمپاین شروع کردم و انشاالله حمایت مارا همرای خود دارید امیدوارم شما هم بیشتر و بیشتر به نیازمندیهای فرهنگی و اجتماعی ما توجه نمائیدو فعالیت های تان را گستریش بدهید. مفوق باشید افتخار هزاره ها و افغانستان پیروز باشید.

  7. سلام !

    قصدم انتقاد یا تشویق نیست. فقط خواستم بگم من به وبلاگ شما رای موافق یا مخالف ندادم. سایر وبلاگ هایی که توی این مسابقه شرکت کرده اند هم از من رای موافق یا مخالفی دریافت نکردند (اگر رای مخالفی وجود داشته باشه). می دونی اگه قرار باشه به شما یا هر وبلاگ دیگه ای رای بدم و بگم وبلاگ نویس برتره باید بقیه وبلاگ ها رو هم مطالعه کنم و بعد بر اساس اون انتخاب کنم که در بین همه وبلاگ ها کدوم وبلاگ به عنوان وبلاگ برتره. شما هموطن منی ولی فکر نمی کنم این برای انتخاب برتر بودن کافی باشه ولی به هر صورت سه یا چهار پست آخر رو که خوندم احساس کردم روان و ساده می نویسی. ساده نویسی شاید چیزی باشه که همه مون این روزها گم کردیم. امیدوارم فرصت پیدا کنم و بیشتر بخونمت. خوشحالم که شرکت کردی چون باعث شد باهات آشنا بشم.

    راستی من یه چیز خیلی خیلی جالب توی وبلاگ نویسی یاد گرفتم. لازم نیست به همه کامنت هایی که نوشته می شن جواب بدی. تو مسئول برداشت های مردم از وبلاگت و فعالیت های خودت نیستی. به هیچ وجه.

  8. سلام من یک فارسی زبان ایرانی از شهر ونکوور کانادا هستم.از طریق همین مسابقه با وبلاگ شما آشنا شدم و خیلی از خواندن وبلاگت لذت بردم. به نوشتن ادامه بده و اگه فرصتی بود برای شرکت در مسابقات دیگه باز هم شرکت کن چون عده بیشتری رو با وبلاگت اشنا می کنی. برخلاف دوست قبلی من حتما بهت رای می دادم. موفق باشی.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s