داستان قدیمی رمضان


 

بدین وسیله عید فطر را به تمامی دوستان وبلاگی تبریک می گویم امیدوارم که توانسته باشیم حداقل استفاده معنوی را از این ماه ببریم

به هر حال چه اونهایی که انکار می کنند یا پشت گوش می اندازند و چه انهایی که سعی می کنند و انهایی که مقیدند به روزه های رمضان در این ماه که قرار می گیرند ناخود اگاه روی ادم تاثیر می گذارد بعضی ها را پشیمان بعضی ها را خوشحال بعضی ها را به فکر می برد اما اخرش که با ماه قبل مقایسه می کنی کلا سبک تر هستی

حالا که بحث روزه و روزه داری شد یادم میاد که اوایل رمضان بود امید حق بین یک حرف جالب زد می گفت اینجا در کابل یک حالی است مردم روزه میگرند دم اذان که مشه  گشنه و تشنه می شوند یک فحش و فحش کاری است که نگو! از او روزه کده که ادم هیچ روزه نگیره بهتره …

حین حرفایش به فکر و خیال پردازی و تجسم اوج فاجعه ی جمله امید رفتم اینطور:

 

» آدم روزه بلده خو میگره مییند (منت) شی د سر خانه خو مله، قدیما کی مردا پکشی نصوار می زدن موگن مایی روزه کی ممده عیال خانه دم زده نمی تینیسته، دم اذو چشمایشی سورخ موشوده به جای خورما یا آو د قف دیست شی یک کپه نصوار اماده بوده تا نفر الله  میگفته د اکبر نارسیده او پورته مشد بالا هیچ مالوم نبوده او الله مربوط به اکبر بوده و اذان بوده یا شاید آه ملا بوده کی خسته منده بله ممبر رسیده مخواسته بوگه الااااااااا مانده شدم! حالی تکلیف او چیزای داخل دان بابه چی مشده پش از آذو؟

اگه کدوم نیلغه میلغه د خانه چیغ می زده یگ غریو بال موشوده کی بابه روزه دره نموفامی اوید بد پدر تور چیز! قرا بیشی کی اگه نه اوقرای تو بور مونم، قرا بیشی کی انالی د جان تو میه ، نیلغم دیگه آته مانیند، اگه لج موکده دیگه بابه مماده کپه نصواره پورت موکده هوا، جیگر خون به خاطر ضرر اقتصادی بر باد رفتن یک کپه، کمربنده واز موکده الی نزن کی بزن کی نموفامی ما روزه درووووووووووم!

یا کی دم ازو سون رنگ رخسار دوخترو و مادرو هیج سی کده نموشوده بیچرگو اماده کی انالی بابه بوگه چای یخ نیه، نمک شی کمه و … بابه کی شروع موکده مادر موگوفته اره راس موگی چای یخه نان نمک دره کل چیز خوبه خاک د قیسمت از مه پشنه از مه د خاگ شه

 دخترا کی سر سفره می شیشته، نه اول کی ایج شیشته نمی تنیسته از ترس باد ازوم اگه میشیشته دم آذو چشمای خو بسته موکده کی الا خدا جان قسمت از مه ره مثل آبه، آیه، ایکه، مه نکو مره د گیری یک شوی نصواری دان بوی گی ننداز، خودا یا نشه کی باچه مولا مامد حسین لنگ طلبگار مه بیه ، نشه کی باچه محراب قور گردو یا سوهراب موش پیچه یا عبدوالعلی لنگ بیه کی پک شی تی باغ نصوار می زنن خودمه دیدم ، او خودا جان باچه مولا طیب کی همیشه توبره شی د گردون شی استه کشکی مماد کشی ما خواندو ره موفامیدوم کی او مره می گیریفت اووووف بابه بابه کی مره پشت خرو گو رایی کدی نیشتی پش مولا سیاه خو شووم…..

د ای وسط فقط از قشر زنا یک گروه خوب میله دشته دم ازو اوم انباغو بوده از دو انباغ امویشی کی زور بوده دیگه خوب د سر عاجیز چی نیرنگاه کی بازی نموکده ! آته فلانی، چای تور فیلانیکک یخ نکده الا ای دیونه خاتو سر خو بوخره کی ما قد ازی د بله دنیا در گریفتم خوب گفتم کی چای یخ خو آته فلانی قمبخت تشنه یه، کو ای بیرنج کی نه روغویه نه نمک نه مزه یه ازو کده ادم گیل بوخوره امی نانه ؟ روزی ره صدقه شی شووم چیز می گردانی، او خاتو دیانت خور راس بیگر کی روزی زیاد شه، او آته فلانی ام قد ازی گپ یاد قرضداری های خو موفتاده و تازه موفامیده کی انمی انباغ رزه عامل فقربوده! چپچه مونه پیله چای د روی شی و شروع بعد ازو دانه دانه ظرفای سر سفره و اخری کی چیزی گیرشی نمی ماده  یک، دو، سه، خودشی! حالی نزن کی بزن.

قصه بعد ازظهرا د پیتو بومانه کی بابه گوی نصواری سر یک پاکت شی شرط می زده و روی زمین خط خط می کشیده و افتاو مشخص موکده چی فحشای ناموسی اونجی نوش جان یکی دیگه شی موشوده کی سانسور مونوم ای قسمته

نصوار بابه کی درو همسایه ر هم بی نصیب نمی یشته ! چی رقم؟ ایج دیگه اگه همسایه مهمانی می داشت یا کی کودم زدنگ د خانه شی میخست ( بیچاره زن همسایه) بابه اینجی سرو صدایشی مخست کی اوف ای به کتابای به دین! نمیله ادمه یک دقه بعدش کی سر و صدا و جیغ زن همسایه بلند موشود بابه د اینجه آته و آبه و جد و آباد زن همسایه ر بخاطر صدای چیغشی برباد برباد می کد

د همی فکرا بودم کی امید گفت خوب عمه خوش حال شدم از شنیدن صدای شما امیدوارم که شما از این دسته ادمها نباشید»

دهان بستن اصل نیست. پیش یار چیز صدق رفتار و اعمال و افکار ملاک است، چه فایده از ای رقم روزه گرفتن ها؟ راستی اش هم ما ادم ها چطور خود را قانع می کنیم که روزه گرفتیم و بندگی خدا را کردیم ؟ بهتر که روزه نگیریم و این همه بی حوصلگی و دروغ و دغل هم نداشته باشیم.ایده ال است اگر هم روزه بگیریم و هم روزه!

 

 

Advertisements

7 دیدگاه برای «داستان قدیمی رمضان»

  1. عید سعید فطر بر شما عمه جان هم مبارکباد!
    خدا کند که از این ماه رمضان فقط گرسنگی و تشنگی نصیب ما نشده باشد بلکه به فلسفه معنا و مفهوم صیام و روزه داری رسیده باشیم.

  2. سلام، بسیار غلیظ نوشته بودی، مه خو چیزی نفامیدم. درسته کی ادبیات بومی است، اما نه دیگه ایقدر

  3. سلام هموطن
    ……..
    به طور اتفاقي به وب زيباي شما برخوردم
    البته از پست اخيرتان فقط پارگراف اول راخواندم
    حتما پارگراف هاي بعدي بايد خواندني باشد.
    راستي وب تان در جمع دوستان (قرآن و عترت) قرار گرفت.
    تا يادم نرفته پيشاپيش عيد سعيد فطر را حضورتان تبريك عرض مي كنم.
    ……………………………………………………..
    يا علي مدد

  4. سلام . عنوان وبلاگتون برام جالب بود . عمه سنگری.
    اولین باری که با این واژه آشنا شدم زمانی بود که طالبان قصد تصرف بامیان را داشتند و اون روز بود که این کلمه ورد زبان ها گشت . عمه سنگری های بامیان مسلح به سلاح ایمان ، آماده کارزار با طالبان جیره خوار بودند .
    یادشان گرامی .
    عید سعید فطر بر شما هم مبارک .

  5. salam eide mobarak ama jan omidvaram ke khob bashijaleb bod hamasho dark kardammakhsosan yek qesmatesho

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s